Nee, wat volgt, heeft niks met afvallen te maken, maar kan wel nuttig zijn om af te vallen. Bukken voor een leeg blikje Cola, een halfvol blikje Red Bull of een vol pak Sinaasappelsap. Dat deed de afvalman de laatste maanden al vele malen.

Zwerfafval is overal in de bermen te vinden, speciaal bij stoplichten en bij op- en afritten van en naar snelwegen, waar nooit de veegwagen komt, die wel in mijn straat rondrijdt.

Wikipedia schrijft: De eigenaar van afval kan zich ontdoen van de afvalstof door deze weg te gooien, wat wettelijk niet is toegestaan, tenzij dit gebeurt in een afvalbak. De boete bedraagt 130 euro.

Afvalbakken staan nooit in bermen of bij op- en afritten van en naar snelwegen. Ze staan meestal keurig bij een bank langs bepaalde wegen of in een park. Af en toe zit er zelfs een plastic zak in om het afval er makkelijk in een keer uit te tillen. Maar in het meeste geval ligt er meer afval buiten de afvalbak dan er in, zelfs in de Blikvanger naast een fietspad.
De afvalman heeft daar verandering in gebracht. Hij fietst langs de openbare weg of langs de Dommel en doet zijn bukwerk. Hij haalt oranje plasticzakken (de plastic heroes) bij de supermarkt, vult ze tijdens zijn fietstocht en leegt ze onderweg bij de eerste afvalbak die hij tegenkomt. Binnen een half uur is zo’n zak vol.

Zwerfafval is een milieuprobleem en een probleem voor de leefomgeving. De afbreektijd van een appelklokhuis is twee weken. Ik heb ze trouwens nog niet gevonden. De afbreektijd van een glazen fles is 1 miljoen jaar. Al twee gevonden.
Ik ben (nog) geen lid van de stichting Vrijwillige Zwerfafval Opruimers of van het burgerinitiatief ‘Ik prik mee’, maar wie weet?
Om ongewenst gedrag aan te pakken, moet je soms letterlijk de handen uit de mouwen steken en vuile handen maken.

De afvalman

De PvdA-fractie stelde in de oordeelsvormende raadsvergadering van 26 augustus 2014 de volgende vragen aan de wethouder,  Wilfried Gradus.

Uit de stukken blijkt niet dat er advies gevraagd is aan belangenorganisaties en/of vertegenwoordigers van cliënten. Dit is in de WMO wel een voorwaarde, alvorens het stuk aan de raad voor te leggen. Ondanks dat er geen WMO-raad is, zijn er natuurlijk wel KBO’s (Katholieke Bond van Ouderen) etc. Waarom heeft het college dit niet gedaan, en nog belangrijker, hoe worden deze in het vervolg wel betrokken. Want participatie begint al bij de beleidsvorming.

De vraag is: waar zeggen we nu ‘ja’ tegen? In dit algemeen stuk ontbreekt concreet beleid voor Veldhoven. In feite kan je dit beleidsplan in iedere gemeente toepassen. Allemaal heel logisch en te begrijpen gezien het proces en het feit dat er nog niet alles gezegd kan worden. De PvdA snapt dat de focus ligt op zorgen dat er op 1 januari geregeld is wat er geregeld moet zijn, maar dan blijft de vraag … en dan? En HOE? Daar valt onder andere het vaststellen van een beleidsplan onder.

Als vervolg hierop:
Geeft instemming met dit beleidsplan het college de (volledige) vrijheid om de verdere invulling van het WMO-beleid vorm te geven of komt het nog terug bij de raad als er concretere plannen zijn? Kan de raad op basis hiervan haar controlerende taak uitvoeren? Hoe houdt de Raad een vinger aan de pols , waar het hier gaat om redelijk wat euro’s en mogelijk grote maatschappelijke impact?

Een gedachtegang van PvdA Veldhoven.
Gezien de tijdsdruk, onduidelijkheden, onzekerheden etc. zou het een optie kunnen zijn het college te vragen om in 2015 met een nadere uitwerking te komen. Dit hoeft dan niet eens een volledig beleidsplan te zijn. Een soort actie- of activiteitenplan voldoet ook.
Uitdaging is om een werkbare tussenweg te vinden tussen de tijdsdruk die er ligt op het proces, de volledigheid en zorgvuldigheid van het beleid en de controlerende taak van de raad. Raad en college zouden daar met respect voor elkaars positie en (on)mogelijkheden op deze wijze een oplossing kunnen vinden!

Wim Meijberg, steunfractielid PvdA Veldhoven

“Hoe zie de ouderenzorg er in 2020 uit in Nuenen?”. Onder dit thema organiseert de PvdA Nuenen c.a. woensdag 10 september een bijeenkomst in de Gasterij aan de Jo van Dijkhof 110 in Nuenen. De landelijk voorzitter van de PvdA, Hans Spekman, is uitgenodigd om de visie van de partij te geven.

Verder zal Paul Weijmans, wethouder ouderenbeleid in Nuenen, aangeven welke richting de gemeente in wil slaan. Daarnaast geven de volgende deskundigen die avond hun mening:

– Ad Pijnenborg, voorzitter Stichting Anders Zorg en oprichter van de Zorgcoöperatie Hoogeloon.
– Ans van der Velden, Kwartiermaker Sociaal Domein van samenwerkende gemeenten: Geldrop-Mierlo, Son & Breugel, Nuenen c.a., Waalre.
– Ben Klasens, Regiomanager Zuidzorg.

De avond wordt dus gehouden op 10 september van 20:00 tot 21:30 uur. Kennismaken vanaf 19:30 uur.

Vroeger was de zorg in ons land afgestemd op een zo’n breed mogelijk aanbod op regionaal niveau. Zij was georganiseerd vanuit beheerssystemen en eisen van overheid en wetgeving. Anno 2014 wordt goede zorg, wat de PvdA betreft, gekenmerkt door de meerwaarde voor de cliënt. En die komt voort uit de interactie tussen de (zorg)professional en de cliënt.

In de huidige maatschappij, waarin technologie een steeds belangrijkere rol krijgt en e-health zijn intrede doet (denk aan consulten en medicijnverstrekking op afstand) betekent dit dat niet alles om de hoek hoeft te zitten. Waar het vooral om gaat, is de bereikbaarheid en toegankelijkheid van de zorg. We kunnen bijvoorbeeld door technologie een consult voeren met een specialist in een ziekenhuis 200 km verderop.

Passie en vakmanschap
Zorg in de 21e eeuw vraagt om een andere zienswijze, evenals om de organisatie ervan in de wijk. Met de verschuiving van de uitvoering van WMO, Jeugdzorg en de participatiewet naar de gemeente ontstaan andere samenwerkingsverbanden, bijvoorbeeld de sociale wijkteams. Om deze grote transitie tot een succes te maken, is goede een samenwerking van alle betrokkenen in het veld nodig. Maar dan niet op basis van beheerssystemen, regels en verplichtingen vanuit gemeente en rijksoverheid. Nee, succes vereist passie en vakmanschap van de professionals, enkel en alleen gericht op het toevoegen van waarden voor de cliënt.

Naast de cliënt, met de cliënt, vanuit de cliënt
Bij dit alles Is de (dialoog met de) wijkverpleegkundigen van groot belang. Zij zijn bij uitstek in staat om vanuit een helicopterview verbindingen te leggen tussen wonen, zorg en welzijn, tussen eerste- en tweedelijnszorg. Niet werkend vanuit aanbod maar naast de cliënt staand, in overleg met de cliënt, vanuit de vraag van de cliënt! Zij zijn sterk maatschappelijk betrokken en vanuit hun verpleegkundige professie per definitie strevend naar de zelfredzaamheid en onafhankelijkheid van de cliënt. Dat is de wijkverpleegkundige anno 2014!

Wim Meijberg,
steunfractielid

Bestuurders van de PvdA-afdelingen Best, Waalre, Valkenswaard en Veldhoven bspraken de afgelopen maanden mogelijke samenwerksvormen dan wel de vorming van EEN afdeling. De titel van dit stuk verwoordt de uitkomst van deze gesprekken kort & krachtig.

Allereest is onderzocht of samenwerking de te verwachten problemen na de gemeenteraadsverkiezingen kan oplossen voor sommige afdelingen met weinig bestuursleden. Daarnaast is uitgebreid gesproken over gezamenlijke activiteiten zoals bijvoorbeeld canvassen.

De tweede bijeenkomst was na de verkiezingen. De knelpunten binnen de verschillende afdelingen waren door personele verschuivingen opgelost. Na de verkiezingen blijken er toch voldoende bestuursleden over te zijn, waardoor er op dit vlak nu geen samenwerking nodig is. Alle afdelingen gaven aan de coleur locale te willen behouden; dus samenwerken waar nodig; fusie nee. De gesprekken waren constructief en leerzaam. De kennismaking beviel goed.

Besloten werd om de kennismaking met alle bestuursleden van deze afdelingen te verdiepen. De afdeling Veldhoven nam in juli de gastvrouwrol op zich en organiseerde een gezamenlijke BBQ bij de Geiteboer in Oerle. Men heeft in een informele setting met elkaar kennis kunnen maken en politiek gedachtegoed uit kunnen wisselen. Volgend jaar opnieuw is de afspraak, dan verzorgt Best de uitnodiging.

Daarnaast is gesproken met de de PvdA-afdelingen in de A2 gemeenten (Son en Breugel, Best, Nuenen, Waalre en Eindhoven). Het idee is om samen activiteiten te starten. Denk aan het elkaar pro-actief informeren over ledenvergaderingen en bijeenkomsten. Ook samen een politiek cafe opzetten staat op de verlanglijst. Wordt vervolgd…….

Christina Goossens Ruhr

bestuurlid PvdA-Veldhoven

Onze Tweede Kamer fractie heeft tegen de motie van de oppositie voor verruiming van het Kinderpardon gestemd. Hierop hebben we een initiatief ondersteund in de vorm van een brief, die een oproep doet aan onze fractie landelijk om bij de uitvoering er op toe te zien dat de minister zo ruimhartig mogelijk te werk gaat.

Contact met PvdA Tweede Kamerleden

Op basis van de oproep heeft de afdeling Eindhoven contact gehad met Tweede Kamerleden Martijn van Dam en Marit Maij. De situatie is, zoals begrijpelijk, erg gecompliceerd en veel genuanceerder dan via de media voor het voetlicht komt. De leden van onze Tweede Kamerfractie ondersteunen onze oproep van harte en zeggen toe er alles aan te zullen doen om zoveel mogelijk kinderen, wier wortels in Nederland liggen en wier ouders er alles aan hebben gedaan om aan hun verblijf mee te werken, onder de regeling te laten vallen. In feite is de regeling nu al ruimer dan die was, zo stellen zij. Marit Maij heeft in ieder geval aangeboden om naar Brabant te komen om het hele proces gedetailleerd uit te leggen. Vrijdag 18 juli om 17.00 uur komt Marit Maij hierover praten in Someren.

Hieronder volgt de brief van 23 afdelingen aan de Tweede Kamer fractie en het bestuur van de partij:

Beste Marit, Diederik, Jeroen, Hans en anderen,

Eerder al, bij monde van Jeroen Recourt hebben we helaas moeten vernemen dat de PvdA niet zal pleiten voor verdere verruiming van de regeling rondom het kinderpardon, zoals dat nu is vastgelegd/afgesproken in de VVD/PvdA-coalitie. Jongstleden vrijdag heeft de PvdA-fractie tot onze ontsteltenis dan ook tegengestemd op de motie van de oppositie waarin wordt gevraagd het criterium voor rijkstoezicht te verruimen tot gemeentetoezicht en de toetsing van gemeentetoezicht uit te voeren door middel van een burgemeestersverklaring.

In onze achterban is hierover grote commotie ontstaan. Het is voor velen onaanvaardbaar de huidige regeling te steunen, laat staan uit te voeren. Dit onderwerp raakt immers de grondbeginselen van onze partij. Daar waar wij ten diepste verbonden zijn wordt gemorreld aan de fundering. Sowieso, maar juist bij kinderen, laten wij ons leiden door onze kernwaarden bestaanszekerheid en binding. Kan de kinderen die het betreft bestaanszekerheid gegarandeerd worden? Welke binding hebben zij met het land waar ze zijn opgegroeid, ons land en de mensen in hun omgeving, en welke binding hebben zij met het land waarnaar zij zouden moeten?

Uiteraard hebben we, ook al is het onderwerp uitermate gevoelig, begrip voor de situatie dat de PvdA-fractie zich gebonden voelt en houdt aan coalitie-afspraken. ‘Afspraak is afspraak’ is een groot goed dat ook wij van harte onderschrijven. Dat verwachten we immers ook van onze coalitiepartner. Nu echter lijkt binnen deze afspraken de VVD te kiezen voor de minimumvariant waarbij de PvdA wordt afgeschilderd als de afsprakenbreker. En dat, terwijl wij juist een breed gedragen gevoel uit de samenleving neerleggen. In wezen gaat het om een theoretisch verschil van interpretatie tussen de begrippen rijks- en gemeentelijk toezicht. Daarmee dreigen 600 kinderen nu buiten de boot te vallen en terug te moeten naar daar waar ze nog nooit, of lang geleden geweest zijn.

De participatiesamenleving staat of valt met het commitment van alle inwoners, hieraan te willen deelnemen. Het uit deze samenleving wegrukken van diepgewortelde kinderen is hierbij desastreus niet alleen voor hen maar ook voor allen die met hen verbonden zijn. Dit zorgt voor betonrot in de fundering en op een slechte fundering kun je niet bouwen.

In onze achterban hebben we de volgende vragen besproken: “Is het gerechtvaardigd om binnen de coalitie op dit punt de stekker eruit te trekken, nieuwe verkiezingen . . .etcetera, etcetera of hoeveel wisselgeld mag het kosten?” Door deel uit te blijven maken van de coalitie vergroten we de kans om op termijn meer op het gebied van een humaner asielbeleid te bereiken. De zorg is groot dat juist door hier zeer principieel in te blijven staan het asielbeleid op termijn ernstig kan verslechteren.

Nu de motie is verworpen, roepen wij onze fractie in de Tweede Kamer op om op korte termijn te komen met een alternatief voorstel, dat past binnen de grenzen van de coalitie- afspraken en voldoet aan de beginselen van de PvdA.

In deze coalitie is het kennelijk goed mogelijk om gemaakte afspraken te wijzigen als blijkt dat een van de partners daar ‘thuis’ niet mee aan kan komen. Juist deze sfeer en bijbehorend gedrag moet hier in deze opnieuw worden aangeboord. Overigens is ons gevoel dat ‘de VVD-er op straat’, en vele anderen, er niet veel anders over denken en zelfs openlijk uitspreken “niet te begrijpen dat wij dit over onze kant laten gaan”. Dat moet ruimte bieden voor overleg.

Het is zomerreces (wat een schitterende tegenstrijdige grootheid ten opzichte van het onderwerp), misschien wel de juiste tijd voor een goed gesprek tussen jou, Diederik, en Mark om dit punt te bespreken. Wij dringen er bij jou op aan om dit gesprek zo spoedig mogelijk aan te gaan zodat een alternatief ook op de benodigde steun zal kunnen rekenen.

Getekend namens PvdA afdelingen: Helmond, Eindhoven, Asten/Someren, Laarbeek, Steenbergen, Waalre, Halderberge, Bladel, Nuenen, Reusel – De Mierden, Deurne, Veldhoven, Land van Cuijk, Oisterwijk/Haaren, Cranendonck, Boxtel, Sint Oedenrode, Steenbergen (N-Br), Oosterhout, ’s-Hertogenbosch, Uden/Veghel, Moerdijk en Breda.

Bron: BinnenlandsBestuur.nl

‘Ik vind het jammer om twee praktische redenen’, zegt Veldhovens raadslid Willem Hornman (D66) met een grote glimlach. Zojuist heeft VVD’er Peter Saris het voorstel gedaan om een zogeheten oppositieprogramma vóór de bespreking van de voorjaarsnota te behandelen. ‘Wij beogen met dit niet-coalitieprogramma input te leveren voor de voorjaarsnota’, verklaart Saris. Als die nota eerst wordt behandeld, heeft het bespreken van het wensenlijstje van de oppositie nog nauwelijks zin.
Dat hebben Saris én Hornman ook door. ‘Ik had een prachtig verhaal om jullie onderuit te trekken’, gniffelt Hornman. ‘Maar ik verzin wel iets anders.’ De zaal lacht met de D66’er mee. ‘En ik vind het ook een bietje raar dat jullie er nu mee komen’, klinkt Hornman weer wat serieuzer.

Het oppositieprogramma staat als initiatiefvoorstel op de agenda. VVD’er Saris mag als eerste het woord voeren. ‘Als reactie op de uitnodiging naar een raadsbrede samenwerking’, verklaart de VVD’er. Durf en draagkracht, heet het programma. ‘Ik hecht er waarde aan om het programma te presenteren als aanvulling op en niet als alternatief voor het coalitie-programma.’ Oppositie-collega Herman Kootkar (Samenwerkend Veldhoven) legt uit dat het debat tot een raadsprogramma moet leiden. ‘Maar het betekent niet dat we het over alles eens moeten zijn’, benadrukt hij. ‘Politiek bestaat bij de gratie van verschillen.’

Dat er verschillen zijn, blijkt wel wanneer de coalitiepartijen aan het woord komen. Volgens Albert de Jong (VSA) is het initiatief van de oppositie te vroeg. ‘Na de vakantie is er een groslijst met mogelijke bezuinigingen. Volgens mij moeten we het er dan over hebben.’ Hij stelt voor om het oppositiestuk voor kennisgeving aan te nemen. ‘Een raadsprogramma is voor ons een brug te ver’, meent Gerard Jonkers (GBV). ‘Het coalitieprogramma is voor ons leading.’ D66’er Hornman sluit de eerste termijn af. ‘Het verbaast ons dat de oppositie vijf weken ná het debat met een bijna identiek stuk als het onze komt. Je zou het bijna plagiaat kunnen noemen.’ Het blijft even stil voordat Robert Tops van oppositiefractie PvdA om een schorsing vraagt. ‘Ik moet dit even laten bezinken’, zegt hij onthutst.

Na die schorsing wil eerst Hornman het woord. ‘Ik wil mijn excuses aanbieden’, begint hij. ‘Het woord plagiaat had ik niet willen gebruiken.’ Hij zegt het woord terug te willen nemen. ‘Het zou de samenwerking kunnen schaden.’ ‘Wij zijn geschrokken en teleurgesteld’, opent Peter Saris de tweede termijn. ‘We willen het houden bij een korte reactie.’ Het is zelfs één zin. ‘De uitgestoken hand van de coalitie is een schijnvertoning.’

De sfeer is ongemakkelijk en vijandig geworden. De woorden die nog volgen zijn rationeel, afstandelijk en nauwelijks overbruggend. De hete brei van de relatie wordt angstvallig gemeden. Het zou wel eens een koude raadsperiode kunnen worden in Veldhoven. Blijkbaar blijft het moeilijk voor sommige politici om over partijbelang, ego én over hun schaduw heen te springen. Een duale raad is er in plaats van een stapje dichterbij een flink eind verder weg gekomen.

John Bijl
BinnenlandsBestuur (lees meer)

~ John Bijl is niet gelieerd vaan de PvdA

Op dinsdag 17 juni hebben de vier oppositiepartijen in de Veldhovense gemeenteraad – VVD, CDA, PvdA, Samenwerkend Veldhoven – een zogenaamd ‘oppositieprogramma’ gepresenteerd. Met dit programma maken de partijen duidelijk dat het nodig is om nú keuzes te maken om Veldhoven financieel gezond en verantwoord de toekomst in te laten gaan. Keuzes die niet altijd prettig zijn, maar wel getuigen van daadkracht.

De oppositiepartijen nemen op deze wijze de uitnodiging van de coalitiepartijen aan om samen te werken aan een lagere schuldenlast, meer verantwoordelijkheid voor en vertrouwen in de burgers en een gemeente die dichter bij haar inwoners staat. Zo willen VVD, CDA, PvdA en Samenwerkend Veldhoven een constructieve bijdrage leveren aan een financieel gezonde gemeente, met hart voor haar inwoners. Met alle partijen in de raad willen de vier partijen deze verder vormgeven. Het is voor het eerst in de Veldhovense en wellicht Nederlandse politiek dat er een oppositieprogramma is verschenen.

Geen onderzoeken maar keuzes
‘Durf en daadkracht’ maakt keuzes. Die liggen met name op het vlak van samenwerking, kunst & cultuur, sport & recreatie en het schrappen of uitstellen van investeringen. De vier partijen pleiten voor deze keuzes en niet voor het doen van onderzoeken, zoals die in het coalitie-programma staan. Het oppositieprogramma heeft drie belangrijke pijlers: een degelijke en efficiënte invoering van de decentralisaties, het voorkomen en/of temporiseren van kosten en investeringen, en het afmaken van lopende zaken voordat nieuwe plannen aan de beurt zijn.

Decentralisaties in het sociaal domein
De uitvoeringsorganisatie rondom de decentralisaties wordt slagvaardig en klantgericht voorbereid: dicht bij de mensen en volgens het principe: één gezin, één coördinator en één zorgplan. In samenwerking met de zorgverzekeraar wordt toegewerkt naar één loket voor zorg voor alle doelgroepen.
Met het (afgeslankte) budget dat de gemeente van het Rijk krijgt voor de decentralisaties in de zorg moet Veldhoven het doen. Dat geld moet terecht komen bij de mensen die het nodig hebben, niet als salaris van extra wethouders. VVD, CDA, PvdA en Samenwerkend Veldhoven vinden het financieel onverantwoord om een college te vormen met vijf wethouders.

Investeringen schrappen of uitstellen
In het programma ‘Durf en daadkracht’ worden vele investeringen uitgesteld of geschrapt. Investeringen die de oppositie onder andere schrapt, zijn de nieuwbouw van de kinderboerderij en het park Muggenhol. Zwemfaciliteiten willen de oppositiepartijen behouden (deels commercieel), maar de huidige zwemaccommodatie kan verkocht worden. Subsidie is er alleen voor (zwem)activiteiten die als kerntaak benoemd worden. Een nieuw accommodatie- en subsidiebeleid moet ook leiden tot bezuinigingen.
Investeringen die uitgesteld worden, zijn de aansluiting op de A67, de realisatie van de Zilverbaan en de herinrichting van verblijfsgebied ’t Look.

Eerst afmaken, dan pas iets nieuws
Het is de uitvoering die telt. De oppositie maakt een pas op de plaats en zet geen nieuw beleid op de agenda. Een goede invoering van de nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning, participatiewet en de overgang van de jeugdzorg naar de gemeente hebben prioriteit. Juist dit is nodig om goede zorg te leveren voor jong en oud, dicht bij de mensen. Samen met het verminderen van de (te) hoge schuldenlast, hebben we hieraan de handen vol.

v.l.n.r. de fractievoorzitters van de oppositiepartijen: Herman Kootkar, Samenwerkend Veldhoven – Robert Tops, PvdA – Gerard Slegers, CDA – Peter Saris, VVD

Samenwerking
In het gehele programma is een brede samenwerking belangrijk, zowel lokaal als regionaal. Natuurlijk is dat de samenwerking binnen de gemeenteraad en met onze eigen inwoners en bedrijven. Daarnaast ondersteunt de oppositie lokale en bovenlokale samenwerkingsverbanden tussen de culturele instellingen. De focus van bezuinigingen namelijk op de overhead, en zeker niet op kerntaken. Nadrukkelijk kiest de oppositie ook voor een brede samenwerking met Brainport, de Metropool regio Eindhoven en de gemeenten Best en Oirschot. Deze samenwerking draagt bij aan een goede taakuitvoering in het sociaal domein en sterkere economische belangen van deze regio.

Tot slot heeft het oppositieprogramma ‘Durf en daadkracht’ minder programma’s dan het coalitieprogramma. Dit leidt tot meer flexibiliteit en ruimte voor raad en college om de gestelde doelen te halen.

lees hier het programma