Pessimisme staat de klimaatdoelstellingen in de weg

‘Nieuws’ uit de klimaattop in Katowice beheerst de laatste dagen de media. En terecht. Er moet iets gebeuren! We zijn het verplicht aan de toekomst… aan onze behoeften en onze waarden. Dan verschijnt dit weekeinde in het ED uitspraken over nutteloze initiatieven op het gebied van windmolens, elektrische auto’s en zonnepanelen. Daar komen we geen steek verder mee. Integendeel. Het slaat de motivatie dood, die zo broodnodig is om eind december een klimaatakkoord te bereiken.

 

Directeur Maarten van Andel van het opleidingsinstituut Toegepaste Natuurwetenschappen van Fontys Hogescholen in Eindhoven vindt dus dat zonnepanelen, windenergie en elektrische auto’s ons niet dichter bij de klimaatdoelstellingen brengen. Allerlei berekeningen en statistische analyses laten volgens hem zien hoe zinloos het is om hierop in te zetten. Nee, de auto-industrie moet volgens hem met meer komen dan elektrische auto’s, wil een oplossing in zicht komen.

In de brede maatschappelijke discussie over dit belangrijke onderwerp komt zo maar één sector in beeld. En dat is jammer. Zo wordt het steeds sterker wordend besef de kop ingedrukt dat klimaatdoelstellingen realiseren een opgave is voor iedereen. Zo’n houding treft ook bedrijven, politici en instanties die zich juist inzetten om deze doelstellingen te realiseren. Het hele probleem zo kortzichtig en eendimensionaal benaderen, geeft blijk van een gebrek aan inlevingsvermogen, economisch perspectief en een gebrek aan politiek gevoel.

Het zal de regio er niet van weerhouden om wél alle belangen af te wegen en mee te nemen in de opgave. Niets doen is geen optie. Positief benaderen wel. Denk aan alle economische belangen, aan bedrijven, inclusief de auto-industrie, waar advisering, aanschaf en installatie van zonnepanelen, laadpalen en soortgelijke voorzieningen veel werk opleveren. Denk ook aan de velen die hierdoor werk vinden en niet werkloos thuis hoeven te zitten. Of aan de gunstige effecten op de leefbaarheid in de stad. De fijn stof neemt af… de lucht wordt er schoner. Zo plukt niet alleen het milieu maar ook de mens de voordelen.

Klimaatdoelstellingen verdienen vooral een integrale benadering. Dit levert voor velen veel meer op dan een eenzijdige benadering vanuit de statistiek. Het is een opgave die ons allemaal past. Pessimisme is bij deze opgave het laatste wat we kunnen gebruiken en staat het bereiken van afgewogen klimaatdoelstellingen in de weg.

 

Frans Hofmeester, Wim Meijberg,

Veldhovense PvdA-fractie

 

Werkbezoek: Eindhoven Airport

Regelmatig organiseren wij interessante werkbezoeken. Dit om kennis te nemen van relevante
ontwikkelingen, die kennis te verdiepen en/of te actualiseren.

Op 6 december jl. reisden we in dat verband af naar Eindhoven Airport. Een luchthaven die – overigens net als Schiphol, Lelystad en in mindere mate ook Maastricht-Aachen dat doen – de gemoederen blijft bezighouden. Met vragen als wat draagt de luchthaven in kwestie in economische zin en qua bereikbaarheid bij aan de ontwikkeling van Nederland dan wel de betreffende regio? Maar ook: wat zijn de lasten in termen van verkeersmobiliteit, luchtkwaliteit, geluidsproductie, veiligheid en natuur? En dé cruciale vraag: kan, mag en moet er groei van het luchtverkeer mogelijk zijn en eventueel blijven?

Joost Meijs, de directeur van de N.V. Eindhoven Airport hield hierover voor geïnteresseerden uit
onze kring een boeiende verhandeling.

Hij schetste ons:
+ de geschiedenis van ‘Welschap’ (in 1932 aangelegd),
+ de structuur van de N.V. met z’n aandeelhouders (Schiphol 51%, Provincie Noord-Brabant 24,5%
en de gemeente Eindhoven 24,5%),
+ de enorme groei van het aantal vluchten en passagiers van de afgelopen jaren,
+ dat 77% van de vluchten die vanaf Eindhoven vertrekken en aankomen een leisure- en
recreatiedoel dienen en
+ dat Airport Eindhoven op dit moment zo’n 6 miljoen passagiers op jaarbasis ontvangt en circa
40.000 vluchten uitvoert.

Welschap 1936   

 

Over de groeivraag gesproken: technisch en ook qua logistiek kan die ene landings- en startbaan van Eindhoven Airport volgens Joost Meijs probleemloos een groei tot 100.000 vluchtbewegingen per jaar aan. Overigens betekent dat dan wel forse aanpassingen in de benodigde infrastructuur (aankomst- en vertrekhal, parkeren, bus en spoorcapaciteit).

Het is uiteraard de vraag of ‘we’ dat willen. Ook en vooral gezien de maatschappelijke effecten. De vraag ‘vliegen we niet (veel) te veel en tegen (veel) te lage kosten?’ komt dan ter tafel. Sinds zeg 2015 treedt er volgens Meijs een duidelijke kentering in de discussie over het vliegverkeer op. Tot die tijd lag het accent, met brede politieke steun, vooral op kwantitatieve groei. Op dit moment krijgen de lasten van het vliegverkeer meer en meer aandacht. Alleszins terecht natuurlijk. Over wat dit voor de toekomstige groei, de ‘afnemende groei’ dan wel groeistop van het vliegverkeer in Nederland en die op Eindhoven Airport in het bijzonder tot gevolg zal hebben, is zeker het laatste woord nog niet gesproken!

Psychische kwetsbaarheid; een ontmoeting

Hoe ga je om met signalen van verwarde buurtgenoten? Dit boeiende en actuele thema was 29 november onderwerp van gesprek in gezondheidscentrum De Heikant. ’Het sluit aan op de rode draad in het programma van de Veldhovense PvdA: verbinding in je buurt. Stop met alleen maar leven achter je voordeur, maar ontmoet je medebewoners. Zorg met elkaar voor een warme buurt, met minder eenzaamheid en armoede.

Mij afvragend of ik misschien ook tot de doelgroep van “verwarde” mensen behoor, ging ik de Heikant binnen. Mijn huisarts, mevrouw Van den Acker, zag mij, maakte zich los uit haar gesprek en gaf mij drie flinke pakkerds. “Hij is de enige hoor!” riep zij naar de andere gasten. Die niet konden weten wat ze voor mij had betekend bij het afscheid nemen van mijn Corrie. Mijn avond kon al niet meer stuk. Zo’n pracht huisarts gun je toch iedereen?

Veel gehoord en geleerd. Pas als je een verward persoon herkent, kan herstel beginnen. Iedere burger zou verwarde mensen tot zijn verantwoordelijkheid moeten rekenen. Steeds meer mensen met psychische kwetsbaarheid zoals autisten, verslaafden, dementerenden, rouwenden, eenzamen en mensen met weinig centen, wonen gewoon in de wijk en als burger wordt met hen geconfronteerd.

Het is de bedoeling iemand te herkennen, zodat je er minder bang voor bent. Kennis geeft ruimte en kijk niet weg. Ga in gesprek met zo iemand, maar dan op de goede manier. Met oefenen heb ik geleerd dat je mensen eerst vraagt of ze hulp nodig hebben en op welke wijze. Luister goed; niet direct komen met eigen verhalen. Hoe herken je mogelijke mensen die in de war zijn? Mensen die plotseling stoppen met hun voortuin bij te houden, zich in huis opsluiten of in de supermarkt de weg kwijt zijn. Zomaar een paar voorbeelden. Je denkt wat doet ie raar.

Hulde voor het initiatief van gezondheidscentrum De Heikant en GGzE dat zo’n mooie avond opleverde. Onderweg naar huis, dacht ik deze avond af te sluiten met een goed glas rode wijn. Maar niet te veel… kwetsbaarheid ligt op de loer…

Meer informatie? Marijke Gerrits, zorgmanager ZC Heikant en Corinne de Boer van de GGzE. Reageren? wimmeijberg@gmail.com of via ‘contact’ op onze website.

Armoede voelen…

’n Enkele keer gaat het op het contactformulier op onze website helemaal niet over politiek. Je leest een vraag om hulp. Het zijn ‘n paar woorden, maar de boodschap is overduidelijk. “Hier moeten we iets mee, eens?”, vraagt de webmaster. ‘Ja natuurlijk’ is het antwoord van onze fractie. Dus gaan de raadsleden bij de schrijfster op bezoek. Om informatie op te halen voor ons Ombudsteam, dat kijkt of het iets tastbaars kan doen. En maken aantekeningen om de lezers te kunnen informeren.

Maar snel is duidelijk dat het zoveelste verhaal over onrecht geen recht doet aan wat mensen voelen. Dus is de vraag zelf te schrijven over hoe het voelt om arm te zijn. Hieronder staat haar ‘verhaal’. Intussen gaan we samen verder. En kijken we hoe anderen te helpen in deze omstandigheden. Het ombudsteam heeft er een pleitbezorgster bij.

 

Beste lezers,

In de krant en op de televisie gaat het steeds over armoede. Maar hoe ben je er nou echt aan toe als je als 54-jarige alleenstaande vrouw van te weinig centen moet leven? En hoe ben je in zo’n situatie terechtgekomen?

Door een chronische ziekte ben ik in de wia (*) terecht gekomen. Met die uitkering en aanvullende bijstand kom ik op een bedrag van € 980 per maand plus zorg- en huurtoeslag.

De prijzen gaan alsmaar omhoog, Dus kan ik daar niet meer van rondkomen. Ook de zorg die ik hard nodig heb, is niet meer te betalen.

Daardoor krijg ik ook emotionele problemen. Angst ook. Ik weet niet hoe verder te gaan. Was genoodzaakt om de aanvullende verzekering maar op te zeggen. Dan is er weer ruimte voor een boodschapje. Ben vrijwillig onder bewind gegaan om geen schulden te hebben. Maar door alles om me heen heb ik ze wel, vooral door de zorgkosten en huurstijging. Nederland moet gezond worden, maar ik eet maar twee keer in de week verse groente. Meer lukt niet. Dus geen fruit en degelijke, want dat is te duur.

Ik heb er geen invloed op maar viel me intens verdrietig omdat mijn a.d.l zelfzorgactiviteiten bewust word ontnomen door al die regeltjes en verhogingen. Kijk eens naar mijn groep mensen die hier niks aan kunnen doen doordat ze ziek zijn. Hebben die dan geen recht om goed te eten, te wonen zonder schimmel en gezonder te leven waar het kan. De liefde verdwijnt in Nederland en het egoïsme stijgt. Ik word behandeld alsof ik gek ben, alleen omdat ik het geld niet heb om iets te doen.

Angst voor de toekomst is het ergste. Weet niet hoe lang ik dit nog vol hou. Mijn emotionele problemen worden erger, omdat ik simpelweg niet de juiste instanties of personen kan aanspreken. Ik vraag echt om hulp voor iedereen die zo zit.

Sorry voor dit gemopper. Ik bedoel het goed. Het gaat niet alleen om mij en wil alleen maar laten weten hoe het voelt om een van die honderdduizenden te zijn die zo weinig uitzicht hebben. Ben jij één van hen, laat het me weten. Samen kunnen we misschien toch iets bereiken. Je kunt me bereiken via deze site. Klik op ‘contact’ in de balk hierboven.

(*) Het UWV geeft een WIA-uitkering aan zieke of arbeidsongeschikte werknemers, die langer dan twee jaar ziek zijn.

’n Toast op Marcel Delhez

Hartelijk welkom, nieuwe burgemeester, namens de hele PvdA-fractie, voor en achter de raadsschermen. De overstap van Noord-Beveland naar ons mooie Veldhoven zal jou en je gezin zeker bevallen.  ff wennen misschien, maar het zal zeker goed komen. We hopen dat je mét ons  in praktijk kan brengen dat alleen met elkaar optrekken en in contact blijven, een beter Veldhoven tot stand komt. Succes, Marcel, en… veel geluk en  plezier.

Lijsttrekkerverkiezingen Eerste Kamer

ViP040, het vrouwennetwerk van PvdA Eindhoven, organiseerde op maandagavond 12 november 2018 een bijeenkomst met 2 vrouwelijke kandidaat lijsttrekkers 1e kamerverkiezingen 2019. Zo kwamen we in gesprek met Mei Li Vos en Esther-Mirjam Sent. Ze gaven een persoonlijke introductie en een toelichting op hun motivatie en drijfveren voor de positie van lijsttrekker.

Mei Li Vos, politicoloog en oprichtster van de vakbond AVV, wil de sociaaldemocratie steviger gestalte geven dan ze deed in het keurslijf van de coalitie van VVD en PvdA. De praktische uitvoering van een wet staat voorop en een onafhankelijke beoordeling is heilig.

Esther-Mirjam Sent, hoogleraar economie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, is de huidige fractievoorzitter in de 1e kamer. Ze waardeert de eerlijke en goede samenwerking in de huidige fractie en wil dat de komende periode continueren.

De samenwerking met de vakbonden, vinden beide dames, verdient extra aandacht als tegenhanger van de partijen aan de rechterkant die minder sociale zekerheid voorstaan. Het betrekken van jonge kiezers bij de besluitvorming moet ook via Facebook gestalte krijgen.

Als bij de zoektocht naar politiek talent ‘de kwaliteit voorop staat’, zoals premier Rutte beweert, valt de keuze in de praktijk meestal op een man.

Beide dames, doordrongen van dit feit, verwezen naar het boek De zijkant van de macht waarin Julia Wouters zoekt naar een verklaring. Haar boek geeft tal van verrassende inzichten, praktische tips en staat vol sprekende anekdotes, die ons laten zien hoe het nu in de politiek werkt, en wat vrouwen én mannen moeten veranderen om er samen wél een succes van te maken.

Een boeiende avond over het werk in de 1e kamer en de weg er naar toe.

 

Paul van der Steen.

Op weg naar Werk

Heel wat raadsleden uit de regio en samenwerkingspartners bezochten woensdag 7 november de
Q&A Dinnershow ‘De weg naar werk’ van Ergon en Participatiebedrijf. ’n Prima mogelijkheid om
kennis uit te wisselen. Ook de PvdA-fractie Veldhoven maakte daar dankbaar gebruik van.

Tussen de boeiende gesprekken met diverse ketenpartners door presenteerde GRWRE-
bedrijfsdirecteur Rob den Teuling over: kandidaten Participatiewet, gemeentelijke budgetten en hoe werken GRWRE – Ergon – Participatiebedrijf samen. GWRE is de gemeenschappelijke regeling voor de uitvoering van de Participatiewet en de Wet Sociale Werkvoorziening voor de gemeenten Eindhoven, Heeze-Leende, Valkenswaard, Veldhoven en Waalre.
Per tafel werkten de disgenoten aan het oplossen van vragen en soms echte hersenkrakers rond arbeidsintegratie, de Participatiewet en ‘jobcarving’ (splitsing van bestaande functies om banen te creëren voor mensen met een beperking). Onze fractievoorzitter (derde van rechts op de foto) bracht het er met zijn teamgenoten het beste vanaf. Raadslid Frans Hofmeester volgde met twee punten op plek 3. Hulde!
Op basis van het signaal dat er interesse is voor een bedrijfsbezoek bij Ergon en Participatiebedrijf,
worden daarvoor data gepland.

Geen wijkgebouw… dan maar naar de winkel van Wietze

Het is de Week van de eenzaamheid. Wietse van Wanrooij, AH-supermarktmanager, zint op iets om bewoners bij elkaar te brengen. ’Hier in ’t Look is namelijk niet echt een plek, waar je elkaar kunt ontmoeten… ’n praatje maken. Toen kwamen we op het idee om een gratis lunch te organiseren. Dat leek ons een goed moment om gezellig met elkaar te beurten. Het heeft blije gezichten opgeleverd.’

Redenen genoeg om dit supermarktteam het Groot Compliment van de PvdA te geven. ‘Leuk dat jullie dat hebben opgepikt. We zijn echt blij met dit compliment. Dit is de eerste, maar zeker niet de laatste keer, dat we iets voor de wijk gaan doen.’

Wietse (links) met teamleden Niels en Fleur (”want in m’n eentje krijg je dat natuurlijk niet voor elkaar”)

 

De helpende hand van de WMO

Meer weten over wat de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) voor u kan betekenen? Maandagavond 29 oktober bent u welkom op een informatieve bijeenkomst van Seniorenraad Veldhoven en gemeente. De bijeenkomst is in de openbare bibliotheek (eerste etage, met de lift te bereiken) en begint om 19.00 uur.  Einde 21.00 uur. Medewerkers van de gemeente geven voorlichting over ondersteuning bij:

  • een schoon en leefbaar huis
  • bewegen in en om de woning
  • reizen binnen Veldhoven en daar buiten
  • structuur in het dagelijks leven
  • dagbesteding mantelzorgondersteuning cliëntondersteuning.